Ustawa o Pracowniczych Planach Kapitałowych – kogo dotyczą zmiany?

103

PPK – Pracownicze Plany Kapitałowe to system tworzony w celu systematycznego gromadzenia oszczędności przez uczestnika PPK z przeznaczeniem na wypłatę po osiągnięciu przez niego 60. roku życia oraz na inne cele określone w ustawie.

Zmiany wprowadzane będą stopniowo, w uzależnieniu m.in. od wielkości zatrudnienia, tj. obejmą od:

  • 1 lipca 2019 r. – firmy zatrudniające co najmniej 250 osób (według stanu na dzień 31 grudnia 2018 r.),
  • 1 stycznia 2020 r. – firmy zatrudniające co najmniej 50 osób (według stanu na dzień 30 czerwca 2019 r.),
  • 1 lipca 2020 r. – firmy zatrudniające co najmniej 20 osób (według stanu na dzień 31 grudnia 2019 r.),
  • 1 stycznia 2021 r. – pozostałe podmioty, w tym jednostki sektora finansów publicznych.

 

Na czym polega program Pracowniczych Planów Kapitałowych?

Pracownicze Plany Kapitałowe są powszechnym, a zarazem dobrowolnym systemem oszczędzania. Co ważne, program ten jest dostępny dla wszystkich osób zatrudnionych, podlegających obowiązkowym ubezpieczeniom – emerytalnemu oraz rentowemu. Wpłaty na konto dokonywane będą nie tylko przez pracownika, ale także pracodawcę i państwo, według następującego schematu:

  • pracownik: wpłata 2% + ewentualna, dobrowolna, dodatkowa wpłata 2%,
  • pracodawca: wpłata 1.5% + ewentualna, dobrowolna, dodatkowa wpłata 2.5%,
  • państwo: wpłata powitalna w wysokości 250 złotych + corocznie, po spełnieniu określonych warunków, wpłata w wysokości 240 złotych.

Zgodnie z przepisami ustawy o PPK za osoby zatrudniane uznaje się:

  • pracowników, o których mowa w art. 2 Kodeksu pracy (z wyjątkiem pracowników przebywających na urlopach górniczych i urlopach dla pracowników zakładu przeróbki mechanicznej węgla, o których mowa w art. 11b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego), oraz młodocianych w rozumieniu art. 190 § 1 Kodeksu pracy,
  • osoby fizyczne wykonujące pracę nakładczą, które ukończyły 18. rok życia, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 303 § 1 Kodeksu pracy,
  • członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych lub spółdzielni kółek rolniczych, o których mowa w art. 138 i art. 180 Prawa spółdzielczego,
  • osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z art. 750 Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia,
  • członków rad nadzorczych wynagradzanych z tytułu pełnienia tych funkcji,

– podlegające obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tych tytułów w Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1778, z późn. zm.3).

Klaudia Utkowska